هر لحظه آینه دار خاطره ای از تو می شود

گویی که عقربه ها ایستاده سوگ می گیرند

و رنگ زرد بر تمامی نقشها امیر می گردد

سکوت فرمان به قتل لشگر انبوه واژه خواهد راند

ومن تمامی آبهای دنیا را

شاید فقط به رسم خوشایند رجعت تو

پشت سرت اشک خواهم ریخت

و تا رسیدن دوباره ات ای وصف همدلی

چشم انتظار بودن ناز تو می شوم

یه نوشته قدیمی از خودم

من تشنه مانده ام به چشمه چشمان روشنت

سردار سرزمین سبز سواران صبحگاه

یک دشت بی افق

یک آسمان تب زده یک روح پر عطش

چشم انتظار لمس لطیف نگاه توست.

یک حجم شعله ور ز خیالت همیشه هست

حتی زمان رویش گلهای بودنت .

حالا تمام ثانیه ها شاهدند که

من لحظه ای بدون حضورت نبوده ام

اما فقط برای تو اقرار میکنم

سخت است با تو بودن و دور از تو زیستن

 شعر از خودم

مـــــــــــــرد را فقط مـــــــــــــرد میفهمد و مـــــــــــــرد

توضیح: شاعر شعر متاسفانه برایم ناشناس بود

از قلب تا گلو را می‌خراشد

شاعر: آقای صالحی بافقی

تو رفته ای
و فرقی‌ نمی‌‌کند چرا
برایِ کسی‌ که با امروز
سالهاست که مرده است
هر گونه محاسبه ای در بعد زمان
... مضحک‌ترین اتفاقِ ممکن است

( رفتنِ او حادثهٔ بود ... ماندنِ من فاجعه )

با روياهامان چه می‌کنيد!؟

***************************************************

توضیح: این شعر از آقای سید علی صالحی است با نام اصلی " با آنها که بالای دیوار نشسته اند "

**************************************************

که روزهاي من از هر چه ناگهان سيرند

شعری از خانم الهام مظفری